Na Tbilisi stond ons de grens van Azerbaijan te wachten. Toen we goed en wel de stad uit reden stuitten we eindelijk op een ander Mongol Rally team! Twee Spanjaarden die gestart zijn in Madrid stonden al twee dagen stil vanwege visa problemen. Bij hun eerste poging op de grens over te komen is door de douane beambten de entry data in het visa met een pen veranderd wat betekende dat ze het land NIET in kwamen. Bij poging twee, bij een grenspost 200 km verderop, kregen ze wederom nul op hun rekwest. Na dit verhaal gehoord te hebben reden we met aangespannen billen richting de grens van Azerbeijan. Op hoop van zege...
Goed twee uur later stonden we tussen beide slagbomen van Georgie en Azerbaijan. We hadden het gehaald!! ... team 2 echter niet. Ah, hun visa was helemaal in orde maar hun vel rode auto bleef echte pontificaal voor de slagboom stil staan: de koppeling werkte niet meer. Het meest mooie 'grens moment' brak aan. Om meer schade te beperken moesten we de auto de grens over drukken. Na een blik onder de motor kap geworpen te hebben vlak na de Azerbaijan bleek dat de koppelingskabel de koppelingsdruk niet aan kon waardoor de buitenkabel krom is getrokken. Heel primitief hebben we de kabel verstevigd en kon de route voortgezet worden. Omdat de temperaturen erg opliepen hebben we uit voorzorg de termostaat uit de andere auto verwijderd. Bij team 2 was deze al in Nederland verwijderd vanwege koel problemen. Auto 1 kon nu ook weer lekker fris en koel verder rijden en zo hopelijk zonder problemen.
De weg naar Baku bleek lang, warm en stoffig. Tegen de avond waren we nog niet in de hoofdstad. Gezien de slechte wegen en vooral vanwege de slecht rijvaardigheden van de 'locals' besloten we een slaapplek te zoeken en de dag erna verder te rijden.