Toen we de stad inreden viel ons op dat er een plasje olie onder het linker voor wiel lag. Foute boel dus. Toen we het probleem bespraken mompelde de spanjaarden voorzichtig dat onze Walter al sinds enkele tientallen kilimeters veel olie sputterde op hun Citroen... Mooi is dat! Iets raars opmerken maar niets vertellen!!

Na onder de auto gedoken te hebben zagen we dat de oliering van de fuse kogel gescheurd was. Alle olie uit de vooras droop weg... K*t dus... Zonder olie in de vooras zouden we de 4WD niet meer kunnen gebruiken. Daarbij spoelt naast de olie ook al het vet uit de wiellagers waardoor op den duur het hele zaakje 'warm', c.q. 'vast', kon lopen. Conclusie: met spoed naar de Suzuki dealer.

Stom stom stom.. het was zondag. Zelfs in Kazachstan zijn dan de winkels gesloten. Met veel geluk stuitte we op een Suzuki dealer die wel geopend was. Het handje vol monteurs wat in de garage aan het 'beunhazen' was hielp ons al snel uit onze droom. Zij hadden de juiste onderdelen niet en konden deze ook niet spoedig krijgen. Het enigste wat ons reste was Walter van boven tot onder schoon te (laten) maken en ons pech in de lokale bars en nightclubs weg te drinken.

Tegen tien uur stonden we met een kater en een glimmende Walter bij de garage. De ervaren monteurs hadden in 'no-time' het ondereel dat ons in Shymkent hield gevonden. Met veel geluk bleek het onderdeel gebruikt te worden in een pas geintroduceerd model welke zou passen op onze Suzuki! Een lunch en tientallen overheerlijk koude blikjes ice-tea en enkel lessen russisch verder waren we weer klaar voor de strijd! De monteurs die onze auto gemaakt hadden waren waarschijnlijk van onze posturen onder de inruk en wilden eigenlijk na werktijd eigenlijk wel mee de kroeg in.. en waarom niet! We konden pas over een week Rusland in en zo gezegd, zo gedaan. Een uur na werktijd zaten er twee grote mannen en twee blonde vrouwen bij ons aan tafel in het hotel. Na de eerste biertjes in het hotel zijn we tot ver in de nacht mee gesleept van kroeg naar kroeg. Wat een avond!!!

Met een lichte kater vertrokken we de volgende ochtend eindelijk richting Rusland. Tot onze schrik zagen we na enkel honderd kilometers dat het linker voorwiel alweer lekte. Alweer op dezelfde plek! Verd*mme!! In de garage werd ons verzekerd dat de binnenste oliekering om de steekas niet lek was, hetgeen ons erg raar leek. Hoe kon anders die stinkende cardanolie in het fuse huis komen??? Het kon niet anders dat deze wel lek was...Leuk om te weten maar daar sta je dan met een lekker kering.

We besloten ondanks het gelek toch maar door te rijden. Er kwam slechts olie uit de as en geen vet zoals bij de vorige lekkage. De lagers zouden nu nog bespaard blijven. Het enige nadeel was dat we Mongolie zonder 4WD zullen moeten trotseren...

We waren weer een uitdaging rijker!